A'mâk-ı hayâl gerçeğe mi dönüşüyor?

Öncelikle benim babam hiç kimseye benimle alakalı bir şey sormaz o geldi aklıma sonrasında ise kitaptan şu bölümü ekşi'de görüp şu bölüme yoğunlaştım;

"- efendi! oğlunuz seviyor. aşk hastalığına yakalanmış.
+ muhterem efendi! kimi seviyor?
- hiç kimseyi... aşkın en öldürücü şekli budur.
+ ey büyük âlim! bize yol göster! ne yapmamız gerekiyor? bunun çaresi ne? oğlumuzun kurtulması için canımızı vermemiz gerekiyorsa, verelim. yeter ki ciğerparemiz kurtulsun.
- efendi! oğlunuzun bağrını yakıp kül eden "mutlak aşk"tır. önce bu aşka bir hedef bulmalıyız. sonra, bu aşk ateşini vuslat âb-ı hayatıyla söndürmenin bir yolunu düşünmeliyiz. aksi takdirde, ölmesi kaçınılmazdır."

İş bu bölümdeki Raci gibi olmasam da benim de kendime ait farklı bir yapım var. Bu kitabı sanırım dördüncü kez okudum yaklaşık 2-3 hafta oldu ve Allah ile aramda(kendi payıma) daha bir yakınlık yaşıyorum. Dile getirmeyi reklam olarak gördüğümden en azından şu anlık söylemiyorum.

Ecel

Genelde yeniden başlangıçlar hep daha iyi bir yaşam uğruna yapılır. Veya beklenenden daha iyi bir yaşam uğruna. Pc'lerde bile durum böyledir. Donduğu zaman reset atılır 'restart' yapılır.

Benim amatör yazı hayatıma yeniden başlamamın sebebi de böyle birşey. Ama başlangıç yapma nedenim bir ölüm. 

Arkadaşımın 70 küsür yaşındaki ninesi bizim burada belediye önünde, üstelik yaya geçidi olan bir yerde karşıdan karşıya geçerken dolmuş altında kalarak ölüyor. 

Sen 70 sene türlü hastalığa karşı gel, Yugoslavlar bile alamasın canını göç ettiğin yerlerde ama bir sıfatsız gelsin arefe günü koca aileyi yasa boğsun.

Trafik kurallarını ve uymamayı es geçiyorum şimdi. Konum ecel. Her an nereden ve nasıl geleceği belli olmayan bir durum. Kadere inananlara göre bu dünyada yaşayanların bu dünyadaki hayatları için  kaçınılmaz bir son. 

Zaman zaman cehennemlik olarak gitmekten direkten dönerek kurtulduğum bu hayatta, ne zaman takva sahibi olacağımı merak ediyorum. Oysa merak edilecek bir şey yok. Ne zaman istersem! 

İster gibi onlarca cümleler kurup istediğini göstermek uğruna tek harekette bile bulunmayarak daha ne kadar idare edeceğiz, göreceğiz.