A'mâk-ı hayâl gerçeğe mi dönüşüyor?

Öncelikle benim babam hiç kimseye benimle alakalı bir şey sormaz o geldi aklıma sonrasında ise kitaptan şu bölümü ekşi'de görüp şu bölüme yoğunlaştım;

"- efendi! oğlunuz seviyor. aşk hastalığına yakalanmış.
+ muhterem efendi! kimi seviyor?
- hiç kimseyi... aşkın en öldürücü şekli budur.
+ ey büyük âlim! bize yol göster! ne yapmamız gerekiyor? bunun çaresi ne? oğlumuzun kurtulması için canımızı vermemiz gerekiyorsa, verelim. yeter ki ciğerparemiz kurtulsun.
- efendi! oğlunuzun bağrını yakıp kül eden "mutlak aşk"tır. önce bu aşka bir hedef bulmalıyız. sonra, bu aşk ateşini vuslat âb-ı hayatıyla söndürmenin bir yolunu düşünmeliyiz. aksi takdirde, ölmesi kaçınılmazdır."

İş bu bölümdeki Raci gibi olmasam da benim de kendime ait farklı bir yapım var. Bu kitabı sanırım dördüncü kez okudum yaklaşık 2-3 hafta oldu ve Allah ile aramda(kendi payıma) daha bir yakınlık yaşıyorum. Dile getirmeyi reklam olarak gördüğümden en azından şu anlık söylemiyorum.